سبک 1 اسلامی
انسان در عالم برزخ همسر و خانواده خود را می شناسد؟:هنگامی که خدا روحی را قبض میکند ، روح را به شکلی همانند آنچه در دنیا داشته ،به بهشت میفرستد.علامه طباطبائی در کتاب حیات پس از مرگ از قول شیخ مفید در کتاب امالی حدیثی از امام صادق (علیه السلام) نقل فرموده:هنگامی که خدا روحی را قبض میکند ، روح را به شکلی همانند آنچه در دنیا داشته ،به بهشت میفرستد. این ارواح در آن جا میخورند و مینوشند. هنگامی که شخصی بر آنان وارد میگردد، آنها را به همان شکلی که در دنیا داشته اند میشناسند.آیت الله دستغیب در کتاب معاد، ص ۶۰ در حدیث دیگری از امام صادق (علیه السلام) نقل میکند که ارواح با صفات اجساد در بستانی از بهشت قرار دارند. یکدیگر را میشناسند و از یکدیگر سؤال میکنند . هنگامی که روح تازه ای بر آن ها وارد میشود میگویند: او را رها کنید زیرا از هول عظیمی به طرف ما میآید (یعنی از وحشت مرگ) سپس از وی میپرسند: فلان کس چه شد؟ اگر بگوید : زنده بود، اظهار امیدواری میکنند (که نزد آن ها بیاید) ولی اگر بگوید: از دنیا رفته بود، میگویند :سقوط کرد (اشاره به اینکه به دوزخ رفته است) .البته این روابط بسته به میزان آزادی عملی است که در برزخ به اموات داده می شود که آن هم رابطه مستقیمی با اعمال و رفتارهای انسان در دنیا دارد. اگر دو نفر هر دو در دنیا از جمله نیکوکاران و مومنان باشند ، در برزخ (قبر) امکان ملاقات آن ها بسیار است .در هر حال باید گفت امکان این امر با توجه به برخی شرایط و ویژگی ها وجود دارد .منبع: حیات پس از مرگ، ص ۴۴
مسجدنشینانِ دنیادوست؛ این وصف حال مردم آخرالزمان است!:مساجد خدا را تنها كسى آباد مىكند كه به خدا و روز بازپسين ايمان آورده و نماز را برپا دارد و زكات را بپردازد و جز از خدا نترسد، اميد مىرود آنها از هدايتيافتگان باشند. (توبه/ ۱۸)پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند:در آخرالزمان مردمی میآیند که در مساجد حلقهوار مینشینند و از دنیا و علایق آن سخن میگویند؛ با اینان همنشین مشو! که خداوند را به اینان حاجتی نیست.مساجد جای ذکر و عبادت خداست؛ نه دنیا! در مساجد باید قلبها از هرآنچه نام خدا و امام است خالی گردد؛ این جماعت حتی اگر نمازی هم در مسجد بخوانند به خاطر مردم است؛ نه به خاطر خدا...!
یک حدیث یک حکمت :در احادیث آمده است: اگر کسی به کسی بدهکار باشد و بدهکار از دنیا برود، اگر طلبکار او را بعد از مرگ اش ببخشد ده برابر بدهی خود از خدا اجر و مزد دنیا و آخرت می گیرد؛ ولی اگر نبخشد در روز قیامت فقط به اندازه طلب اش، اجر و مزد می گیرد. پس دقت کنیم در زمان دادن بدهی، به برگشت قطعی آن چشم ندوزیم، و اگر کسی را از پرداخت بدهی خود چه در قید حیات و چه در قید ممات اش مستأصل و ناتوان دیدیم بر او بدهی خود ببخشیم تا حداکثر سود را ببریم. اگر بدهکارمان در قید حیات بود از تصمیم بخشش مان او را آگاه سازیم تا از شرمندگی و عذاب روحی او باذن اللّه تعالی کم کنیم. داستانها و پندهای اخلاقی
خدا ۲ جا به بندگانش میخندد:زمانیکه همه دست به دست هم میدهند تا یکی را ذلیل کنند وخدا نمیخواهد.زمانیکه همه دست به دست هم میدهند کسی را عزیزکنندو خدا نمیخواهد
برچسب:
نویسنده: حدیث فرهادی